Skąd jesteśmy
Janowice Wielkie. Sudety. Ponad sześćdziesiąt lat temu ktoś tu zaczął. Nie wiemy, czy tamtego dnia wyglądało to imponująco. Prawdopodobnie nie. Małe spotkanie, kilka osób, wiara, że warto.
Przez sześćdziesiąt lat zmieniały się twarze, zmieniały się czasy, zmieniał się region. Polska przechodziła przez rzeczy, które trudno opisać jednym zdaniem. A kościół przy ul. Sportowej 5 trwał. Nie dlatego, że był instytucją. Dlatego, że byli ludzie, którym zależało.
Przychodzili tu ludzie z Janowic, z Jeleniej Góry, z Karpacza, z Kowar. Przyjeżdżali turyści, którzy zostawali. Przychodziły rodziny, które wracały po latach. Rodziły się dzieci, które dziś przyprowadzają własne dzieci.
Sześćdziesiąt lat to nie jest liczba, którą się chwalimy. To jest dowód na to, że coś tu jest prawdziwego.
Kościół to ludzie. I tu są prawdziwi ludzie.
Kto prowadzi ten kościół
Kościół nie jest anonimowy. Za każdym kościołem stoją konkretni ludzie. Oto nasi.
Jarosław Wasilewski
Jarosław przyszedł do wiary jako człowiek, który myśli systemowo. Informatyk z wykształcenia — rozumie, jak działają sieci, algorytmy, struktury. Teolog z powołania — rozumie, że za każdym pytaniem o Boga stoi pytanie o człowieka.
Skończył Teologiczne Seminarium w Ustroniu. Jest ordynowanym duchownym Kościoła Zielonoświątkowego w RP. Jest też instruktorem terapii uzależnień — bo wiara bez praktyki to tylko teoria.
Jego kazania brzmią jak rozmowa. Konkretne, bez żargonu, zakorzenione w tym, co dzieje się w prawdziwym życiu — w Sudetach, w Polsce, w 2025 roku.
Poza kościołem: wędkarstwo nad sudeckimi rzekami, muzyka, teologia jako hobby.
Oksana Wasilewska
Oksana wie, że życie bywa trudne. Nie z teorii — z praktyki. Od 2006 roku kieruje Ośrodkiem dla Osób Uzależnionych „Nowa Nadzieja”, który działa od 1993 roku. Pedagog specjalny, magister resocjalizacji, ordynowana diakonisa Kościoła Zielonoświątkowego w RP.
Pracuje z ludźmi, którzy zaczynają od nowa. Którzy stracili coś ważnego i szukają drogi z powrotem. Oksana nie udaje, że to łatwe. Ale wierzy — i pokazuje to swoją pracą — że jest możliwe.
W kościele jest obecna, ciepła i konkretna. Nie mówi „wszystko będzie dobrze” bez pokrycia. Mówi: „jesteś tu, to już jest coś.”
Poza pracą: dekorowanie wnętrz, akwarystyka, ogrodnictwo, koty.
Robert Tępiński
Robert to człowiek, który łączy pasję do ludzi z pasją do motoryzacji i dobrej pizzy. Pastor pomocniczy, który wspiera Jarosława i Oksanę w codziennej pracy kościoła.
Zawsze gotowy do rozmowy — po nabożeństwie, przy kawie, albo przy okazji naprawy samochodu. Człowiek, przy którym czujesz się swobodnie od pierwszej minuty.
Poza kościołem: motoryzacja, pizza, i rozmowy, które trwają dłużej niż planowano.
Cisi bohaterowie
Kościół to nie scena i widownia.
Za każdą niedzielą stoją dziesiątki osób, które przychodzą wcześniej, zostają dłużej i robią rzeczy, których nikt nie widzi. Poznaj ich.
W co wierzymy jako wspólnota
Aby Bóg był wywyższony, a człowiek zauważony, zaangażowany i doceniony.
To nie jest slogan na ścianę. To jest pytanie, które zadajemy sobie co tydzień: czy człowiek, który tu przyszedł, poczuł się zauważony? Czy wyszedł z poczuciem, że jest tu dla niego miejsce?
Jesteśmy grupą osób połączonych Bożym powołaniem, miłością do Boga i do ludzi, i wspólnym celem: komunikowaniem przesłania Ewangelii w sposób, który ma sens dla prawdziwych ludzi w prawdziwym życiu.
Marzymy o kościele, z którego jesteśmy dumni. I jednocześnie go tworzymy — każdą niedzielą, każdą grupą domową, każdą rozmową przy kawie, która trwa dłużej niż planowaliśmy.
Wierzymy, że Bóg stworzył każdego człowieka do osobistej relacji z Nim. I że kościół jest miejscem, gdzie ludzie pomagają sobie nawzajem tę relację odkrywać.
Nasz kościół istnieje od ponad 60 lat. I dla Ciebie też jest tu miejsce.